Koń jest żywym symulatorem wielopłaszczyznowego ruchu, a ciało jeźdźca w stępie otrzymuje wiele różnorodnych bodźców wprawiających je w ruch.
Dla osoby niepełnosprawnej aktywność ciała w czasie jazdy na koniu jest niezwykłym przeżyciem, a także imitacją samodzielnego poruszania się w swobodny sposób. Ponadto poddawanie się działaniom różnych sił w czasie jazdy, takim jak: wytracanie i odzyskiwanie równowagi, kołyszący, rytmiczny ruch czy naprzemienne ruchy rotacyjne w obrębie barków i bioder, powoduje torowanie się prawidłowego wzorca chodu w mózgu. Czynnik ten, dzięki niezwykle podobnej do ludzkiego chodu strukturze ruchowej, zaprogramowuje neurologiczne ścieżki w mózgu człowieka, tworząc nowe neurony, ale też wpływając dodatnio na wzmocnienie anatomii neuronów już istniejących, przez co staje się pierwszym i podstawowym krokiem w rozpoczęciu rehabilitacji, bądź nauki chodzenia u pacjenta. Wyprostowana pozycja ciała jeźdźca sprzyja prawidłowemu oddychaniu a właściwe działanie sił takich jak grawitacja czy siła odśrodkowa, wpływają kolejno na: regulację napięcia mięśniowego (zarówno stymuluje mięśnie do wzmocnienia, jak i działa łagodząco w przypadku spastyczności mięśniowej), jak i stymulację zmysłu równowagi.
Wyższe parametry temperatury ciała końskiego względem temperatury człowieka, wywołują efekt rozgrzewającego masażu kończyn dolnych i okolic miednicy oraz wpływają na rozluźnienie napiętych mieśni pacjenta. Zajęcia prowadzone są w przyjaznych okolicznościach, co w połączeniu z przyjemnymi dźwiękami otaczającej przyrody, parskaniem konia, rytmicznym stukotem kopyt, dźwiękami skrzypiących skórzanych elementów rzędu końskiego, ale też różnorodnymi zapachami, gwarantują zarówno bogactwo doznań sensorycznych, jak również głęboką relaksację jeźdźca.
Czynniki działające na stymulację układów zmysłów, powodują również łagodzenie objawów depresji i przynoszą pozytywne efekty w łągodzeiu dolegliwości nerwicowych.